Lieve vriendinnen,

Internationale vrouwendag 2026 en eerlijk gezegd, ik, kind van de jaren 80, had nooit verwacht dat internationale vrouwendag nog zo nodig zou zijn.

Dat we in Nederland zoiets kennen als een bevallingsboete.

Dat het glazen plafond nog steeds niet doorbroken is.

Dat abortus bijvoorbeeld nog steeds in het wetboek van strafrecht staat en niet juridisch niet onder medisch handelen valt.

Dat de medische wereld nog steeds gebaseerd is op het mannenlichaam, er daardoor vrouwen onnodig sterven, terwijl wij allemaal weten dat onze lichamen uniek zijn.


In Eerbeek vind je het Elis Ligtleeplein. Elis is nog jong en vecht al bijna een jaar tegen borstkanker, rauw en eerlijk deelt ze haar proces op social media. Om anderen in zo’n situatie bij te staan. Solidariteit die ook wat kost, want in de openbaarheid treden betekent ook de entree van alle toetsenbordridders. Dat is toch niet haar recht.

In 2016 won Elis olympisch goud op de olympische spelen. Kort hierna stopte Elis met (baan)wielrennen, terwijl ze pas 24 was. Haar topsportleven bracht niet louter plezier. Al het gepest, al het mansplaining over haar lichaamsbouw. Genoeg was genoeg. Dat was toch niet haar recht.

In 1911 werd Anne Zernike de allereerste vrouwelijke predikant van Nederland, een radicale doorbraak in een tijd waarin vrouwen nauwelijks zeggenschap hadden in de kerk of de samenleving. Ze koos ervoor om haar roeping te volgen en vestigde zich later met haar man Jan Mankes in het bosrijke Eerbeek.

Anne liet zien dat investeren in vrouwen begint bij ruimte geven aan hun stem — zeker wanneer de wereld nog fluistert dat het niet kan.

Zij stond niet alleen op de kansel; zij stond op de barricade van de emancipatie.

Anna Weber van Bosse – Eerbeekse wereldveranderaar in de wetenschap

En dan Anna Weber van Bosse, één van de eerste vrouwelijke biologen van internationale betekenis. Ze reisde op grote wetenschappelijke expedities, onderzocht onbekende zeegebieden en legde fundamenten onder de marine biologie. Ze eindigde haar leven hier, in Eerbeek, waar ze in 1942 overleed.

Anna bewees dat investeren in vrouwen betekent dat we hun nieuwsgierigheid, wetenschappelijke bril en onderzoekende geest erkennen — ook als dat in hun tijd ongewoon was.

Zij was bewijs dat vrouwen niet alleen volgen, maar ontdekken, leiden, vernieuwen

Jan Mankes was een groot schilder, maar ook de echtgenoot van Anne Zernike, de eerste vrouwelijke predikant in Nederland, in de tijd dat geloof het leven van alle dag bestuurde.

Carl Weber was een bekende bioloog en zoöloog, die het Weberbos creëerde met allerlei exotische planten die hij meenam van zijn studiereizen, die hij samen met zijn echtgenote ondernam. Zij was de spil in het bijzondere en wetenschappelijke huize Eerbeek. Biologen van overal kwamen naar Eerbeek om te studeren. Anna van Bosse echter was als algologe zo vooruitstrevend, dat haar werk tot op de dag van vandaag nog zeer belangrijk is voor het onderzoek naar het redden van de koraalriffen. Daarnaast was zij oprichter van de Montessorischool in Eerbeek, omdat zij zag dat kennis van belang was voor de samenleving. Zij niet kon afstuderen bij gebrek aan een voorlopleiding. #niethaarrecht

En toch, in Eerbeek hebben we een Jan Mankesstraat, een Weberbos en zelfs het Jan Pannekoeklaantje. Maar geen Zernikeplein of een Van Bosseboulevard. Dus de eerste Nederlandse vrouwelijke predikant en de eerste vrouw met een eredoctoraat in Nederland. Geen plek in de openbare ruimte. Geen trots, maar onzichtbaar in het dagelijks leven.

Er is nog veel te doen. Er is nog veel te leren. Zo leer ik zelf bijna dagelijks van alle mooie vrouwen hier bij elkaar. Van Marleen, die naast alle creativiteit die ze in onze campagne stopt, zich daadwerkelijk inzet voor vrouwenrechten, maar ook voor mensen wiens stem niet hard klinkt in de samenleving, Marleen leeft democratie in de puurste vorm.

En Hennie Beelen, mooie vrouw, die als wethouder al mensen met elkaar verbond, die participatie vorm en inhoud gaf, met als resultaat een toekomstvisie voor onze gemeente, die nog steeds geldig is. Die, door een vernuftig politiek spelletje van een aantal mannen in de raad, niet vastgesteld, maar omarmd werd. Het begrip omarmen is in Brummen zoiets gaan betekenen is als doodknuffelen, maar net niet helemaal serieus nemen.

En Rosanne, een inspiratiebron voor velen. Ik ken geen mens waar kracht en liefde zo verenigd zijn als in Rosanne. Toonbeeld van vrouw zijn. Krachtig als Anna van Bosse en wakend als Anne Zernik. Omdenken is voor Rosanne geen management term, maar een manier van leven. Met haat woordkunst krijgt zij je stil, zet ze je reflectie aan. Spreid ze liefde uit.

Leer ik alle dagen van jullie allemaal, ben ik dankbaar voor dit mooie stel vrouwen bij elkaar en samen zijn we nog veel krachtiger dan individueel. Die kracht van vrouwen is nodig Om te blijven werken aan #welmijnrecht. Het recht op zelfontplooiing, het recht op gelijkwaardige gezondheidszorg, het recht op veiligheid, het recht om te mens ZIJN.

Vandaag vieren we die kracht en beloven we elkaar met respect en in onze eigen kracht de wereld, onze omgeving een beetje mooier te maken, Voor boegbeelden als Anne, Anna en Elis, voor onze grootmoeders, moeders, dochters, kleindochters. Geniet met elkaar. Geniet van het vrouw zijn.

Na deze opening ontstond een concreet plan: de nieuwe straten op het oude Burgersterrein in Eerbeek verdienen de namen van sterke vrouwen uit onze gemeente! De nieuwe gemeenteraadsleden zullen zich daar hard voor maken.